Podli ubica pao na poligrafu

NOVI SAD - Krajem novembra 2005. godine, Okružni sud u Novom Sadu osudio je Dragišu Nikolića (1962) iz Novog Sada na maksimalnu kaznu od 40 godina zatvora zbog dvostrukog ubistva koje je počinio kako bi se dokopao sume od hiljadu dinara.

"Monstrum iz Rumenačke", kako su ga mediji nazvali, osuđen je za ubistvo Nebojše Milića (1958) i Jovana Šiša (1934), koje je ubio 2003. godine u razmaku od tri meseca. Obe žrtve Nikolić je ubio udarcima sekire po glavi, nakon čega ih je bacio na smetlište u svojoj kući u Rumenačkoj ulici 146, gde su ostali mesecima. Samo tri meseca nakon što je ubio Milića, 26. decembra iste godine, Nikolić je ponovio gnusni zločin, kada je "s umišljajem, iz koristoljublja lišio života" Jovana Šiša iz Novog Sada. Za mesto zločina optuženi je ponovo izabrao dvorište svoje kuće, u kojem je nakon kraćeg razgovora sa Šišom, ponovio krivično delo. I ovaj put, on je iz kuće izneo sekiru i prišavši Šišu sa leđa, naneo mu pet smrtonosnih udaraca po glavi. Nakon ubistva, Nikolić je pretresao žrtvu i oduzeo mu iz džepa pantalona 800 dinara i ključ od stana. Potom je, navodi se u optužnici, odvukao ubijenog na isto smetlište na kom je već bila prva žrtva, i zatrpao ga otpacima. "Obavljena posla", otišao je u stan ubijenog, odakle je uzeo mobilni telefon koji je istog dana prodao za hiljadu dinara.

Tokom istrage, u prvom iskazu pred istražnim sudijom, datom 17. januara 2005, Nikolić je priznao zločin, detaljno opisujući i vreme i mesto ubistva. Međutim, u svojoj odbrani datoj početkom februara, negirao je prethodno dato priznanje, izjavljujući da su ubistva zapravo počinili njegova rođena sestra Jelica Petrović i zet Veljko Miškov, koji su ubrzo saslušani.

- Pogrešio sam što sam preuzeo ubistva na sebe - izjavio je na suđenju Nikolić, tvrdeći da je preuzeo na sebe odgovornost kako bi prikrio pravog ubicu, odnosno svoju sestru Jelicu Petrović. Kao razlog kojim je pravdao menjanje iskaza, Nikolić je naveo da je odgovornost za ubistvo preuzeo na sebe da bi prikrio sestru koja je majka devetoro dece.

Ovu promenu iskaza i odbranu optuženog, tužilaštvo je našlo kao neosnovano, smatrajući da je u pitanju "izbegavanje krivične odgovornosti" i da je u totalnoj "suprotnosti sa drugim dokazima" koji neosporno potvrđuju da je Nikolić ubica. Jedan od tih dokaza je, pored preciznog opisa zločina koje je okrivljeni dao, i rezultat poligrafa koji je pokazao da druga verzija osumnjičenog baš i nije najtačnija. U toku istrage obavljeno je i sudsko psihijatrijsko veštačenje optuženog, iz kojeg proizilazi da je Nikolić bio sposoban da upravlja svojim postupcima za vreme činjenja krivičnog dela, čime je, pored uračunljivosti, potvrđen i umišljaj.

Tokom suđenja, Nikolić je ostao pri drugoj verziji, po kojoj su njegova sestra i Miškov krivi za sve, a on je tvrdio da je, s obzirom da je proveo ukupno 20 godina svog života u zatvoru, prihvatio zločin na sebe.

Po nalazima veštaka, dvadesetogodišnji zatvorski staž koji stoji iza optuženog, uslovio je kod njega nepoznavanje osećaja krivice kao i nemogućnost kontrolisanja agresije, što je rezultiralo svirepim ubijanjem dvoje ljudi zbog sume od hiljadu dinara. Sumnja u istinitost ovog iskaza, koja je iz sata u sat svakom novom izjavom okrivljenog sve više rasla, kulminirala je čitanjem prvobitnog iskaza u kojem je Nikolić priznao zločin. Detaljni opisi položaja tela ubijenih dati u istrazi, njihove garderobe, kao i prodaja mobilnog telefona koji je ukrao iz stana ubijenog Šiša, delovali su sudu mnogo verodostojnije od dotadašnje Nikolićeve priče.

A. LA.